Podstawowe założenia standardu
Podczas tworzenia standardu GSM opierano się na doświadczeniach związanych z rozwijanym standardem ISDN, czy cyfrową siecią stacjonarną z integracją usług, istnieje w takim razie wiele podobieństw pośrodku
tymi sieciami:
- W strukturze obu sieci znajdują się cyfrowe centrale telefoniczne, wykorzystujące tego samego rodzaju łącza do przenoszenia różnych typów informacji (głosu, faksu, danych) pośrodku
abonentami. Kontrola powyżej
połączeniami wykonywana jest zbytnio
pomocą protokołu sygnalizacyjnego SS7.
- Głos o częstotliwości z zakresu 300 - 3400 Hz jest kodowany cyfrowo oraz wewnątrz
takiej postaci jest przesyłany do sieci.
- Zdefiniowane są pewne usługi, które są zintegrowane z siecią. Należą do nich pośród innymi: przesyłanie faksu, krótkich wiedza tekstowych, poczta głosowa, rozpoznawanie
numeru dzwoniącego abonenta, itp.
Podstawowym założeniem w trakcie
projektowania standardu GSM była pełna ruchliwość
abonenta, tak aby ją wystarać się wymagania techniczne
uwzględnia:
- dodatkowe elementy infrastruktury sieci odpowiedzialne zbytnio
magazynowanie informacji o aktualnym położeniu abonenta, śledzenie jego zmian plus utrzymywanie odpowiedniej jakości transmisji poniekąd
w czasie przemieszczania się użytkownika telefonu.
- roaming, czy prawdopodobieństwo
korzystania z obcych sieci GSM.
- połączenie telefonu z siecią za sprawą
systemowi stacji bazowych. Jako wejście do kanału radiowego wybrano cyfrową transmisję zbyt pomocą technologii FDMA dodatkowo TDMA. Oznacza to, że transmisje odbywają się na wielu częstotliwościach, z których każda jest podzielona na 8 tzw. szczelin czasowych. Jedna rozmowa być może absorbować całą szczelinę czy jej połowę (kosztem pogorszenia się jakości dźwięku) – w środku konsekwencji na jednej częstotliwości przypadkiem znajdować się
obsługiwanych do 16 rozmów.